Wimsalabim

Op de fiets van Alaska naar Vuurland

Omschakelen

Posted on | juni 4, 2011 | No Comments

De laatste weken voor vertrek heb ik mezelf meerdere malen afgevraagd waar ik aan begon. Hoewel ik voldoende tijd had genomen om me voor te bereiden en wist wat me te wachten stond, ging de tijd op het laatst toch wel erg snel. Gelukkig waren er verhalen van anderen, die weer zorgden voor de juiste spirit.

Het afscheid van familie en vrienden op Schiphol viel me niet gemakkelijk. Gelukkig hoef ik niet iedereen anderhalf jaar missen. En kan ik me verheugen op bezoek in Canada, USA en Mexico.

De vlucht via Frankfurt naar Anchorage verliep voorspoedig. Mooie uitzichten op Groenland, Noordpool en Alaska. De Poolse bergbeklimmers naast mij werden bijna waanzinnig bij de aanblik van Mount McKinley, de hoogste berg van Noord Amerika.

Bij aankomst moest ik een I-94 formulier invullen dat ik ook nodig heb voor het verlengen van mijn visum. Na controle van paspoort, visum en reisdoel, werden vingerafdrukken en een pasfoto genomen. Normaal gesproken mag je dan door naar de bagage, maar ik mocht me melden in een andere ruimte voor een extra vragenronde. Nadat men zich, overigens in goede sfeer, ervan had verzekerd van mijn goede bedoelingen en de financiering ervan, mocht ik mijn fiets in de armen sluiten.

Fiets en bagage waren goed overgekomen. En na het uitpakken en enig sleurt werk, stond ik op de stoep van het vliegveld. Op weg naar Dylan, mijn Warmshowers host, waar ik drie nachten zal blijven.

Comments

Leave a Reply