Wimsalabim

Op de fiets van Alaska naar Vuurland

Vragen

Wimsalabim?
Wim Heebels, geboren op 1 augustus 1974 in Groningen, maar getogen in het Drentse Tynaarlo. In 1995 ben ik voor mijn opleiding neergestreken in Zwolle (Sassendonk in carnavalstijd). Na het voltooien van de opleiding besloot ik in Zwolle te blijven omdat het kantoor van mijn eerste werkgever in Amersfoort stond.

Hoe verzin je zoiets?
Een belangrijke gebeurtenis in dit opzicht was mijn eerste fietsvakantie in 2004. Weliswaar langs de Donau met een hoog senioren gehalte, maar toch… In die vakantie ontmoette ik een gepensioneerde man die onderweg was naar Nepal, dat maakte indruk! Die vakantie smaakte naar meer, waarna fietsvakanties in Denemarken, Maleisië, Spanje, Frankrijk en Italië volgden.

Al doende kwam ik met andere wereldfietsers in contact en las ik veel over dit onderwerp. Zo ook een artikel in de Op Pad over Marjolein in december 2006, zij fietste in haar eentje door Noord en Zuid Amerika. Dat idee heeft me nooit los gelaten.

En nu?
Heb ik de knoop doorgehakt. Mede door de reacties in mijn directe omgeving besef ik me dat ik toch wel iets bijzonders ga doen. Voor de sommige mensen is kamperen al onbespreekbaar, laat staan anderhalf jaar fietsen aan de andere kant van de wereld. Ver weg van huis, familie en vrienden.

Er zijn veel argumenten te verzinnen om niet aan zo’n reis te beginnen. Voor mij is het echter een droom die ik wil vervullen. En ik heb besloten om niet te wachten tot mijn pensioen, zeker gezien de recente ontwikkelingen omtrent de pensioenleeftijd:)

Alleen?
Ja, ik heb me er op ingesteld dat ik alleen ga. Reisgenoten liggen niet voor het oprapen in dit geval en het moet ook wel heel goed klikken met iemand voordat ik besluit om samen te gaan. In Canada fiets ik 4 weken samen met vrienden. En onderweg zal ik ongetwijfeld andere fietsers ontmoeten waarmee ik trajecten samen ga fietsen.

Alleen heeft voor- en nadelen. Zo hoef ik niet te overleggen wat en wanneer ik iets wil doen. Aan de andere kant kan ik de ervaringen niet met iemand delen. De hoogte- en dieptepunten beleef je intenser in je uppie. Je maakt wel sneller contact met andere mensen.

Waar slaap je?
In Noord Amerika zal ik veel kamperen en gebruik maken van CouchSurfing en WarmShowers. Dit zijn digitale gemeenschappen met de bedoeling om wereldwijd mensen te ontmoeten met al dan niet dezelfde interesses. De meeste mensen bieden een ‘couch’ aan voor een overnachting. WarmShowers is een soortgelijke kleinere organisatie, gericht op fietsers. In Midden en Zuid Amerika zal dit allemaal iets minder makkelijk lukken, maar daar zijn de accomodaties weer goedkoper.

Wat zijn mijn verwachtingen?
Iedereen die wel eens op fietsvakantie is geweest, zal het gevoel van vrijheid herkennen. Nieuwsgierig naar wat de nieuwe dag weer brengt. Wat en wie kom je tegen, hoe zijn de benen vandaag, hoe is het weer, wat en waar ga je eten, en waar zet je de tent weer op? Of toch maar een rustdag? Dat zijn over het algemeen de dingen die vakantiefietsers bezig houden.

In plaats van twee, drie of soms vier weken, ben ik nu anderhalf jaar onderweg. Dit zal mij nog een sterker gevoel van vrijheid en minder tijdsbesef opleveren. Ik wil meer dan ik gewend ben opgaan in de vreemde omgeving, cultuur en bevolking. Ik kijk erg uit naar de contacten onderweg.

Voor het eerst zal ik echt in minder ontwikkelde landen en onherbergzame gebieden met een extremer klimaat fietsen. Naarmate de reis vordert, hoop ik me hier langzaamaan op in te stellen.

Liever niet?

  • Arctische steekmuggen, ik ben enigzins alergisch aangelegd.
  • De slechte adem van een beer, hoewel ik niet erg goed ruik.
  • Tot op het bot doorweekt.
  • Rillend van de kou in mijn slaapzak.
  • Zonder water in Death Valley.
  • Auto’s die de sokken uit mijn schoenen rijden.
  • Struikrovers, die niet van struiken houden.
  • Pruttelende darmen.
  • Bijtgrage zwerfhonden.