Wimsalabim

Avonturen op de fiets

Montenegro

Montenegro is een klein bergachtig land, ingeklemd tussen Bosnië en Herzegovina, Servië, Kosovo, Albanië en de Adriatische Zee. Het land is kandidaat lid van de EU en heeft de euro als munteenheid. Verschillende stammen hebben de geschiedenis gedomineerd, zoals clans dat in Schotland hebben gedaan.

Op de plek waar de rivieren Piva, Tara en Drina samenkomen steken we de grens van Bosnië en Herzegovina met Montenegro over. Er zijn veel campings in dit gebied die ook rafting trips aanbieden. Na de grens kan onze regenkleding uit. We doen ons tegoed aan een schaal kleine oliebollen (fritters) met kersenjam. De route langs de Piva rivier naar Pluzine is spectaculair. Een heuse canyon met veel tunnels en een indrukwekkende brug.

Piva canyon
Brug over Piva canyon
Piva rivier

De dag erop vervolgen we onze weg omhoog door nationaal park Dormitor. De klimbenen worden flink op de proef gesteld op de eerste klim van acht kilometer aan acht procent. Het heerlijke weer en de uitzichten maken het meer dan waard. De bloemenpracht maakt dat we veel stoppen voor het maken van foto’s. Na de dagelijkse cappucino met tres leches cake gaan we verder over de hoogvlakte.

Uitzicht op Pluzine in de klim
Bloemenpracht in de berm
Tres leches cake
Op de hoogvlakte
Say cheese :)

Door een open landschap klimmen we gestaag door naar 1900 meter. We worden beloond met prachtige vergezichten. Er zijn meer fietsers op de weg. Twee keer stoppen we voor een praatje, met een bikepacker uit Leipzig en een sympathieke twintiger uit Litouwen. Vlak voor de pas regent het even, maar in de afdaling naar Žabljak blijft het droog.

Op de pas

In Žabljak verblijven we twee nachten op een matige camping met een prachtig uitzicht. De andere camping met de mindere reviews leek achteraf een betere keus. Als de was droog is, trekken we eropuit voor een stevige maar erg mooie wandeling langs drie meren: Jablan Jezero, Zminje Jezero en Crno Jezero.

Matige camping met mooi uitzicht
Jablan Jezero
Zminje Jezero
Glibberen door de modder
Ook hier schorskevers
Oerbos
Crno Jezero

De prijzen in Montenegro nemen op toeristische plekken soms West-Europese vormen aan. Maar als je een klein beetje oplet, ben je nog steeds erg voordelig uit.

Het klimwerk van de voorgaande dagen wordt beloond met een afdaling langs de rivier de Tara, tevens nationaal park. Bij de beroemde brug over de rivier houden we halt voor een Turkse koffie (bij gebrek aan cappucino). Hier zien we mensen aan een zipline over een afstand van één kilometer naar de andere kant van de canyon (de op één na diepste ter wereld) zoeven.

Brug over de Tara
Tara rivier
Langs de Tara rivier

De twintig kilometer naar Kolasin gaan over een drukke weg. De gele hesjes gaan aan. Met gepaste afstand fiets ik achter Krista en kies een defensieve lijn (aangeleerd tijdens de motorrijlessen). Daarnaast werp ik een blik op elk achteropkomend voertuig. Enerzijds om me ervan te verzekeren dat ze ons hebben gezien. Anderzijds om te laten weten dat ik hen heb gezien. Een enkeling geeft ons erg weinig ruimte. Heelhuids bereiken we Kolasin waar we ons tegoed doen aan een cappucino met luxe croissant bij café Napoleon.

De rustige weg naar het meer van Plav gaat over een pas. Als we stil staan bij wegwerkzaamheden krijgen we bonbons aangereikt van een dame in een auto met een Servisch kenteken. Langs de hele weg worden we luid begroet en enthousiast aangemoedigd. Op verschillende plaatsen is de weg nat. Het lijkt erop dat we tussen de buien door fietsen.

Onderweg naar Plav

Op enig moment spotten we drie honden die zich klaar maken voor de aanval. Een auto die achterop komt ziet het gebeuren, minder vaart en gaat tussen ons en de honden in rijden. Meestal knijpen we gewoon in de remmen en druipen de honden af. De meeste (zwervende) honden zijn ons buitengewoon goed gezind. Agressieve honden zijn gelukkig een zeldzaamheid en zien we vaker aan de ketting.

Restaurant en camping Lakeviews heeft een grote keurig onderhouden grasmat. Helaas is geen enkele meter vlak, met als gevolg dat we ‘s nachts van onze matjes schuiven. Net als in veel andere horeca gelegenheden, staat de muziek in het restaurant te hard en produceren de speakers een krakend geluid.

Camping Lakeviews
‘s ochtends de natte tent drogen

De volgende ochtend passeren we de grens met Albanië. We pauzeren op één van de duizenden (kleine) bunkers die Albanië rijk is. Tot mijn schrik stap ik in het gras net naast een balkanadder, een giftig exemplaar. Even eerder stak eenzelfde slang vlak voor onze neus de weg over. Na een korte stop bij een mooie waterval hoor ik mijn voorband leeglopen. Het is de eerste lekke band van onze tocht.

Ten zuiden van Plav
Balkanadder
Typische bunker in Albanië
Waterval vlak over de grens

De afdaling van 1500 meter na de eerste klim is werkelijk spectaculair. Het ongerepte berglandschap is vergelijkbaar met wat ik in de hoge Andes van Peru en Bolivia heb gezien. In de verte dreigt onweer. Daarom breken we onze lunch na één broodje af.

Afdaling naar Tamarë

Na een Snickers ijsco in Tamarë beginnen we aan de klim die op de afdaling volgt. In de klim ontmoeten we een Française en een Duitser die al jaren onderweg zijn met twee ezels en een hondje. Ze zien er gelukkig uit. De grensovergang geeft soms problemen met de ezels, maar uiteindelijk mogen ze altijd door.

In Tamarë

In de lange hete klim met het nodige aantal haarspeldbochten wordt om de honderd meter reclame gemaakt voor Bavaria. Dat schept verwachtingen. We worden niet teleurgesteld. Op de pas hebben we keus uit een ruim assortiment gekoeld alcoholvrij Bavaria. We ervaren een heus “Zo, nu eerst een Bavaria” moment.

De afdaling brengt ons weer naar het laagland en de grens met Montenegro. In de verte zien we voor het eerst de Adriatische Zee. Krista helpt een schildpad met versneld oversteken en behoedt het dier hiermee van een voortijdig einde op de drukke weg. Ons doel voor vandaag, een camping aan het meer van Shköder, blijkt niet haalbaar. We eindigen in een hotel in Tuzi, een weinig interessant voorstadje van de hoofdstad Podgorica. We doen ons tegoed aan een flink bord pasta met cola om de calorieën en het vocht weer aan te vullen.

Zicht op meer van Shköder
Dode Montpelier slang
Uitzicht vanuit hotel in Tuzi

De tien kilometer voor het meer van Shköder (nationaal park) zijn vervelend druk. Helaas is er geen andere optie. Al het verkeer moet over dezelfde brug. Aan de andere kant bij Virpazar, daalt de rust weer op ons neer. Een uiterst mooie en rustige bergweg leidt ons door het nationaal park naar de mooi gelegen camping vlak voor Cetinje, de oude hoofdstad van Montenegro. Het is wederom een warme dag, het zweet komt uit alle poriën. De laatste kilometers gaan over gravel. Op de camping schuiven we aan voor een heerlijke bbq schotel voor acht euro per persoon. Na een inspannende dag smaakt alles twee keer zo goed.

Meer van Shköder
Ten zuiden van Rijeka
Rijeka
BBQ schotel van camp Oaza

Één van de bezienswaardigheden in Montenegro is – het uitzicht op – de baai van Kotor. Hiervoor klimmen we vierentwintig kilometer door nationaal park Lovčen. De afdaling naar Kotor is dertig kilometer lang. De haarspeldbochten zijn net als die van de Alpe d’Huez genummerd. In de afdaling worden getrakteerd op een fantastisch uitzicht op de baai. We delen de weg met de bussen vol toeristen van de cruiseschepen die we in de verte zien liggen. De bussen laten ons passeren omdat we op de fiets sneller zijn in de afdaling.

Nationaal park Lovčen
Baai van Kotor

In Kotor hebben we een rustdag. In de praktijk betekent dat dat we onze spullen wassen, onderhoud aan de fietsen plegen, boodschappen doen en de route voor de komende dagen plannen. Beide nachten slapen we erg diep. Het zal de intensieve inspanning zijn die we de afgelopen dagen hebben geleverd. Lichamelijk gezien we verteren het goed. Langs de baai van Kotor trappen we de volgende dag dertig vlakke kilometers naar de grens met Kroatië.

Langs de baai van Kotor
Mossel/Viskwekerij (?) in de baai
Gratis ferry
Regen in de verte

Periode: 3 t/m 12 juni 2023
Afstand: 488 kilometer
Geklommen: 7.276 meter

Next Post

Previous Post

27 Comments

  1. Jaap Holman 19 June 2023

    Prachtig weer. Meteen zin om ook weer die kant op te gaan.

    • Wimsalabim 20 June 2023 — Post Author

      Montenegro was letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt 👌

  2. Bert ten Oever 19 June 2023

    Wat een prachtige reis. Wij gaan in september ook die kant op. Als ik jullie verhaal lees en de foto’s zie, zou ik nu wel al willen gaan.😉

    • Wimsalabim 20 June 2023 — Post Author

      In Montenegro kun je mooie rondjes maken op de fiets. De wegen in de omgeving van Dormitor nationaal park en verder naar het oosten waren overwegend rustig. Wel veel hoogtemeters :)

  3. Geert Tinus Heebels 19 June 2023

    Mooie foto’s en verhaal van een mooie reis. De wegen zijn niet geschikt voor een camper zo te zien. 😀
    Veel succes de komende tijd.

    • Wimsalabim 20 June 2023 — Post Author

      We hebben redelijk veel campers gezien. Denk dat je bijna overal wel kunt komen hoor.

  4. Marchje 19 June 2023

    Wim en Krista,
    Prachtige verhalen en dito de foto’s👍
    Wat een mooie fietsreis maken jullie.
    Geniet de komende 14 dagen!

    Groetjes pap en mam😘

    • Wimsalabim 20 June 2023 — Post Author

      Dank je wel, gaat lukken ☺️ groetjes terug!

  5. Mina 19 June 2023

    Wat een mooi verhaal weer e prachtige foto’s, fijn dat jullie zo genieten, ook van het klimmen ; )

    • Wimsalabim 20 June 2023 — Post Author

      Dank je wel Mina. Onze klimbenen doen het goed :)

  6. Hans "buurman" 19 June 2023

    Wat mooi, wat mooi!!
    Ik blijf ook genieten van jullie verhalen.

  7. Derk van Dorth 19 June 2023

    mooi verhaal, in 2012 maakte ik mijn Tour de Balkanhttps://www.facebook.com/media/set/?set=a.10150976049509006&type=3 , dus hier en daar goed herkenbaar!

    • Wimsalabim 20 June 2023 — Post Author

      Toen waren de routes die wij nu fietsen er volgens mij nog niet. Je foto’s komen me bekend voor, denk dat ik ze ooit al een keer voorbij heb zien komen.

  8. Aly Martens 20 June 2023

    Wat een prachtige reis maken jullie. Fijn om de reis door jullie verslagen te lezen mee te mogen maken.

    • Wimsalabim 20 June 2023 — Post Author

      Dank je Aly! Jullie hebben het allemaal nog voor de boeg :)

  9. Vic 20 June 2023

    mooi relaas en prachtige foto’s

  10. Darchibald 21 June 2023

    Mooie foto’s Wim. Leuk om te volgen. Geniet nog even.

  11. Klaas van Eldijk 22 June 2023

    Wat een mooie beschrijving weer en wat een prachtige foto’s. Het geeft een goede impressie van dit prachtige gebied.

    • Wimsalabim 23 June 2023 — Post Author

      Dank je wel Klaas. Er valt zoveel te schrijven, maar hopen met het beknopte relaas een indruk te geven.

  12. Anne-Marie Smits 23 June 2023

    Dag Wim en Krista, nou een mooi verhaal en wat een bergen die jullie doorkruisen op jullie rossinantes. Dan moet je toch echt aan het werk. Prachtige foto’s en verhalen. En hoe groen .. dat komt natuurlijk niet zomaar. Mooie reis verder.

    • Wimsalabim 23 June 2023 — Post Author

      Dank je wel Anne-Marie, het zijn prachtige bergen, en de stalen rossen rollen ons er goed over, gelukkig hebben we muesli en pindakaas voor de aandrijving. 😁
      Ook voor jullie nog een mooie reis op de Lofoten gewenst! wellicht aldaar nog een fietsritje! 😉

  13. Guillaume 27 June 2023

    Thanks Wim, that will be helpful for my bike trip in Montenegro!

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

© 2024 Wimsalabim

Theme by Anders Norén